de leukste scoutinggroep van Den Haag
ouder bericht    nieuwer bericht

4 dagen toppresteren

door 4daagse lopers op 01 oktober 2010

4 dagen toppresteren

4daagse 2010

Hiken is iets wat bij een scout zou moeten passen. Lekker een flink eind lopen en door middel van kaart en kompas en met eventuele route aanwijzingen via verschillende technieken je eind doel halen. Soms ligt de uitdaging niet in de kwaliteit in de vorm van je “pad-vinden” via routetechnieken die door een ander bedacht zijn, echter het kan ook liggen in de kwantiteit: het afleggen van een lange afstand. 

In 2009 namen dan ook vijf Fergusonleden deel aan de 4daagse van Nijmegen om vier dagen lang te gaan voor de langste afstand: de 50km. Twee van de drie lopers die de finish wisten te behalen besloten kort na de 4daagse van 2009, dat dit een vervolg in 2010 zou moeten hebben.  Zo kwam het dat Leon van Beurden en Marcel de Groot startten met hun training voor deze mars van 4 dagen, midden in december van vorig jaar. Al snel meldde zich nog een sportieveling aan 'het front': Richard Leloux. Wij hebben dan ook op frequente basis samen getraind door mooie gebieden kriskras door Nederland, waarbij de laatste maanden de kilometers flink op werden geschroefd. Richard kwam uiteindelijk op ongeveer 400km, Leon op 500km en Marcel op bijna 600km.

In de laatste maand voor de start, midden juni besloot Richard om de lat een tandje lager te leggen en te gaan voor 4 dagen van 40km. De 40km is op zich ook al een lange afstand en reglementaire mocht hij gezien zijn leeftijd ook de 40km lopen om dat fel begeerde kruisje te bemachtigen.

Op de maandag van de 4daagse week (op dinsdag is de startdag van de 4daagse) zijn wij gearriveerd op het speciale scouting 4daagse kamp (http://www2.4daagsekamp.nl), dat dit jaar al voor de 24e keer werd georganiseerd. Vorig jaar was ons de deelname aan dit kamp heel goed bevallen. Je krijgt niet alleen een kampeerplek aangewezen, echter de organisatie van het kamp (allemaal vrijwilligers) hebben ook van alles georganiseerd voor de lopers: warme maaltijden, ontbijten, lunchpakketten, verzorging en posten onder weg: aan overal is gedacht.

Nadat onze tent was opgezet was het de hoogste tijd om af te reizen naar het centrum van Nijmegen om daar onze startbewijzen op te halen. Eenmaal op de Wedren (zo heet de grote parkeerplaats waar tijdens de 4daagse de start en finish zijn) aangekomen vonden wij al snel de plek waar wij ons polsbandje met barcode op konden halen. Dit polsbandje was een nieuw systeem, ter controle. Onderweg werden normaliter handmatig met een tang knipjes in een controlekaart gegeven; dit jaar was het tijd voor vernieuwing…. Het omzetten van Richard zijn inschrijving van de 50 naar de 40km vergde de nodige inspanningen en vooral tijd. Een uur later was dat ook geregeld.

Daarna hebben wij wat door het centrum van Nijmegen gewandeld (we konden het niet laten) en aan de Waalkade genoten van het uitzicht en de drankjes.

 

DAG 1

Warm weer was er voorspelt tijdens de 4daagse. De eerste dag zou het 32 tot 33 graden kunnen gaan worden! Voor het eerst in het 94e jarige bestaan van deze op één na grootste wandelmars ter wereld was besloten de starttijden te vervroegen. De start van de 50km was een uur vervroegd net zoals de andere afstanden. Traditie getrouw hebben de 50km lopers de vroegste starttijd. In plaats van vier uur in de morgen (wie verzint er zo iets) kon je nu starten om drie uur in de morgen. Richard mocht wat langer “uitslapen”, zijn wandeling zou om 05:15 uur starten.

De busverbinding in de vroege morgen was vanwege de vervroegde starttijd niet optimaal te noemen: om 01:45 uur hadden wij de bus al nodig! Het gevolg hiervan is dat wij om 02:00 uur al klaar stonden bij de start en om 00.45 uur de wekker al ging. Als je de avond ervoor om 21.15 uur 'al' gaat slapen, kan je wellicht voorstellen hoe onze hoofden er bij de start uit zagen…

Na het luidkeels aftellen werden wij dan ook om 03:00 uur weg geschoten voor dag 1. De eerste dag was met 52km ook direct de langste van de vier. Met de hitte viel het nog mee omdat er nog een redelijk windje stond. De toch was prachtig en via Lent, Beuningen, Arnhem, Oosterhout kwamen wij via een lange lange dijk weer in Nijmegen uit. Ook Richard liep een soortgelijke route. Helaas waren er in de eerste dorpjes nog niet zo veel mensen op. Ik denk dat men niet wist dat de lopers al een uur eerder voorbij zouden trekken. Het lopen in zo’n lang lint aan mensen is iets bijzonders. Normaal ben ik juist van het stille lopen door de natuur heen, echter lopen met 40.000 mensen is een onbeschrijfelijk iets. De mensen langs de kant zijn altijd enthousiast en een ieder wordt aangemoedigd. Tijdens het lopen krijg je eten en drinken van mensen langs de kant aangeboden. Aandoenlijk zij die kinderen die vol overgave jou nog dat ene koekje, dropje, spekje of komkommer willen aanreiken.

Dag 1 werd door ons alle drie goed uitgelopen zonder noemenswaardige problemen. Terug op het Scoutingterrein werd ik gebeld door mijn vriendin: zij was inmiddels met mijn dochtertje van 3,5 maand in het ziekenhuis beland. De eerste prognose zou een hersenvliesontsteking zijn. Op zo’n moment denk je maar aan één ding: ik wil bij mijn dochtertje zijn. Nadat ik snel mijn spullen gepakt had vertrok ik naar huis.

Video Dinsdag in Lent

 

foto's Dinsdag

DAG 2

Over dag twee kan ik qua lopen dus niet te veel schrijven. Ik weet alleen maar dat Richard en Leon het heel zwaar voor de kiezen hebben gekregen en beide een blessure aan hun scheenbenen opliepen en overwogen om er na dag twee er mee te stoppen. Inmiddels was mijn dochtertje thuis en was ze wonderbaarlijk snel opgeknapt van de virale hersenvliesontsteking.

Tegen de avond ben ik dan ook onverwacht toch nog terug gegaan naar Nijmegen. Wellicht mede door mijn terugkomst (en door opbeurend gepraat) besloten wij toch dag drie allemaal weer te starten.

 

DAG 3

Dag 2 waren er veel problemen geweest met het scannen van de polsbandjes, het moet een chaos geweest zijn. Bij de start van dag drie kregen wij dus weer van die ouderwetse knipkaarten aangereikt. De combinatie van de scan bij de start en het knippen onderweg zouden moeten dienen voor een goede controle. Vreemd genoeg gaf de scan bij de start van dag drie in mijn geval niet iets bijzonders aan, iets wat ik wel verwacht zou hebben. Ik mocht dus nog steeds deelnemen! Normaliter als je één dag niet loopt heb je opgegeven en mag je niet meer door gaan voor het kruisje (medaille). Met drie keer 50km vond ik dat ik geen recht zou hebben op die Koninklijke onderscheiding en besloot ik om dag drie en vier flink wat extra kilometers te gaan lopen. Dag drie raakte ik bijna de 70km aan en dag vier de 60km.

Richard en Leon hadden weer een zware dag. De schenen bleven pijn doen, echter de zware dag met daarin de Zevenheuvelenweg bij Groesbeek en Berg en Dal werd ook door hun uitgelopen.

Ik liep een extra lus halverwege om Richard op te pikken en liep bij de finish nog een km of 7 terug richting Groesbeek om met de loopmaatjes mee te lopen naar nogmaals de finish. Een kwartier voor sluiting wisten ook Leon en Richard de finish te bereiken. (om 17 uur sluit men de finish af)

DAG 4

Ook hier verschenen wij allemaal aan de start. Richard moest door de blessure aan zijn scheenbeen na een uur lopen echt afhaken. Afhaken met pijn is natuurlijk dubbel zo pijnlijk: wie wil nu niet de 4daagse uitlopen. Leon liep zijn eigen tempo en liep wonderbaarlijk een stuk beter dan dag drie. Reden hiervoor is zijn strategie om elke 7 km een nieuwe zak ijs op zijn scheenbeen te binden. Hierdoor kon hij met veel minder pijn dan dag 3 lopen. Marcel liep een rondje van 10km extra naar Linden en wist daarna weer bij Leon aan te sluiten. Samen liepen wij de laatste 15 km naar de finish. Net zoals vorig jaar was het feest in Cuijck enorm te noemen. Het zag er zwart van de mensen en muziek langs de kant. Als ware helden werden wij als lopers met luid applaus aangemoedigd. Kippenvel! Via de pontonbrug kwamen wij via dorpen als Malden en Molenbeek op de Via Gladiola aan. De Via Gladiola (die normaal De St Anna Straat heet, is een 6 km lang stuk met links en rechts van de straat duizenden mensen die Gladiolen geven aan de lopers. Nabij het einde werden wij nog aangemoedigd door Richard en een afvaardiging van de Ferguson, Leon's vrouw en mijn ouders.

De finish was bijna in zicht, na bijna 12 km met kippenvel gelopen te hebben. Mede dit maakt de 4daagse van Nijmegen zo uniek. Het lopen van die laatste 12 km valt met geen pen te beschrijven.

Nog maar net over de finish riepen Leon en ik al uit: dit volgend jaar weer! Ook Richard riep dit al snel, ondanks dat nog niet in zijn missie geslaagd is. Niet veel lager gaven ook Hans Kluppel en Erik Jan Mann (supporters) aan dat zij in navolging van 2009 in 2011 wel zullen gaan deelnemen.

 

OP NAAR 2011

Het plan is om in 2011 dus met meer mensen van de Ferguson te gaan lopen. Waar blijft de eerste vrouwelijke deelneemster van onze groep? Het lijkt vroeg, maar wij hebben besloten (Richard, Leon en ik) om maandelijks door te blijven trainen. Ook het trainen gezamenlijk is super leuk. Haak jij ook aan voor 2011? De training start in augustus. Wil je op de hoogte blijven onze trainingen en aanhaken, laat het mij, Marcel, dan weten.


Namens de 4daagse lopers 2010

Marcel de Groot


DEEL DIT ARTIKEL

Meer artikelen van 4daagse lopers

 
4 dagen toppresteren (01-10-10)
 
4daagse Nijmegen, de Ferguson is er weer bij! (10-05-10)
 
Vierdaagse verslag 2009 (27-10-09)